Kişisel Gelişim

Değersizlik hissinden nasıl kurtulunur?

Günlük hayatında hangi alanlarda kendini değersiz hissediyorsun? Hangi olaylar içindeki bu değersizlik hissini tetikliyor? Gerçekten değersiz olduğun hakkında topladığın kanıtlar neler? Peki ya bu değersizlik hissinden nasıl kurtulunur?

Türk Dil Kurumu değersiz sözcüğü için şunları demiş; değeri olmayan veya az değeri olan, önemsiz, kıymetsiz, naçiz. Çok sert değil mi? Ve sen bu sertliğe her gün maruz kalıyorsun. Çoğu zaman kendi içinden yükselen bir ses aracılığıyla. Bir şeyi gerçekten merak ediyorum. Bir başkasına da bu kadar kolay ‘sen değersizin birisin‘ diyebiliyor musun? Bana kalırsa kendin dışında hiç kimseye bu kadar acımasız değilsin. Peki ne oluyor da başkasına karşı tavrın bu değilken, kendine bu denli yüklenebiliyorsun?

Cevap veriyorum! Çünkü buna ikna edildin!

Bu konuyu şu yazımda biraz daha ayrıntılı anlatıyorum. http://www.binnaztaspinar.com/ben-aptal-miyim

Sen daha 4-5 yaşlarında bir çocukken farkında bile olmadan zihnin duyduğu her şeyi kaydediyordu. Yeterli sevgiyi, ilgiyi, takdiri, kendin olabilme özgürlüğünü yaşayamadığın için ‘bir değerim yok demek ki’ diyordun içsel olarak. Bu duygu durumunu her gün farklı biri tarafından deneyimlediğin her anda da pekiştirmeye devam ettin.

Eğer değerli olsaydın, annen seni daha çok severdi. Değerli olsaydın takdir edilirdin. Değerli olsaydın düşük not aldığında da arkanda durabilirdi ailen. Yaptığın en olağan hatada yargılanmamış olsaydın eğer, bugün kendine bu kadar yüklenmezdin.

Sevildiğini hissetmediğin her an bu yüzden değersiz hissediyorsun. Geçmiş kayıtlar devrede o an… Farkında olmadan yine pekiştirmeye devam ediyorsun. İş yerinde yöneticin seni takdir etmediğinde kendini yine değersiz hissetmenin altında da hep bu geçmiş kayıtların yatıyor.

Toplumda bir başarı tanımı vardı. Ve başarısız olmak hepimizin korkulu rüyasıydı o zamanlar. Daha okul çağlarında başladık korkmaya. Aman diyeyim arkadaşımız bizden yüksek puan almasındı. Hemen örnek gösterilip onun gibi olmak için daha fazla çalışmak zorunda olduğumuz söylenirdi. Özetle herkes bizi belirli bir kalıba sokmak için çabaladı. Ve biz ancak o kalıba ‘tam’ ve ‘mükemmel’ olarak oturabildiğimizde takdir edilmeye, sevilmeye, ilgi görmeye değerdik.  Potansiyelimizi ne kadar da erken kaybettiğimizi anlayabiliyorsundur şimdi. İkna olmuşuz bir kere bizden bir şey olmaz. Bu sebeptendir ki bugün etrafımız kendini değersiz, yetersiz ve başarısız hisseden bu kadar çok insanla dolu.

Kök sebebi anladığımıza göre artık gelelim asıl konumuza.

Değersizlik hissinden nasıl kurtulacağız?

Değersizlik hissinin temel sebebi zihnimizdeki düşünceler(geçmiş kayıtlar) olduğunu biliyoruz artık. O halde ilk önce bu düşünceleri dönüştürmekle başlamalıyız.

  • Sen kendin olabildiğinde de değerlisin. Kendini bir kalıba girmek zorunda hissetme, kendinle barış.
  • Sana bu hissi yaşatan, eski kodlarını sana hatırlatan ve bu duyguyu tetikleyen her türlü kişi ve olaydan olabildiğince uzak durmaya çalış. Bu maddede kişiler kısmında zorlanabilirsin. Hayatında, uzaklaşamayacağın ve her gün görmek zorunda olduğun kişiler var olabilir. Ancak unutma ki, onların senin üzerindeki etki alanını belirleyen sensin.
  • Kendin dışında kişilere ‘ayna’ ol. Ne demek istiyorum? Değer mi görmek istiyorsun? İlk önce sen verici ol, senin için önemli olduğunu düşündüğün insanlara ‘benim için değerlisin’ de. Takdir mi görmek istiyorsun? Sevdiklerini her gün takdir edecek en az 1 sebep bul ve ‘seni …… dan dolayı takdir ediyorum’ de. Yani sen ne istiyorsan bunu önce sen ver. Ayna ol, ol ki oradan da sana yansısın.
  • Seni bu düşüncelerden uzaklaştıracak bir etkinlik bul. Meditasyon olabilir, kitap okumak olabilir, spor yapmak olabilir. Kendini yakala ‘ben değersizim’ dediğin her anda. Yakala ve bunun böyle olmadığına dair önce kendini ikna et.
  • Kendinle iyi bir ilişki içinde ol. Kendine verdiğin değerden ötürü giy o elbiseyi, sür o ruju, o sinema biletini sadece kendinle vakit geçirmek için al. Senin senle olan anlarını çoğalt.
  • Geçmişte her ne olmuşsa olmuş. Bugün var elinde, değişim için hala şansın var. Geçmişte yaşadığın bu travmatik duygu durumları için kimseyi suçlama. Geçmiş geride kalmış olsun. Bugün doğdun say ve zihnini sen eğit, ipleri eline al, geminin dümenine sen geç.

Sen de bu konuda bir şeyler yapmak istiyorsan ve yazıyı buraya kadar da okuduysan dönüşümün ilk adımını at.

Bu post’un altına ‘ben değerliyim’ yaz. (beyin yazma eylemi ile daha hızlı ikna oluyormuş)

Zaten kendi değerimi biliyorum, pekiştirmek istemiştim diyenlerde bu adıma davetlidir 🙂

Sevgiler herkese.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir